خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۲ - حکایت
باب چهارم - در راستی و امانت داری
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قوی همّتی از رجال کِبارکه بر وعظ بردی به سر روزگار
۲
به اصحاب تنبیه کردی مدامکه از نفس باید کشید انتقام
۳
بکوشید تا گر ز ساقی دَوْربه نوبت رسد با شما جام جَوْر
۴
توانید در کام جان ریختننه جستن به سستی، نه بگریختن
صفحهٔ ۱ از ۵