خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۱۲ - مُنجی دور زمان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه من، ای کز رخت دایم بتاب است آفتابنور را از رویت اندر اکتساب است آفتاب
۲
می خرامی بر زمین از ناز و خود گویا ز رشکهر نفس یا لیتنی کنت تراب است آفتاب
۳
ای ظهور نور حق و ای منجی دور زماناز فروغ بارگاهت نوریاب است آفتاب
۴
لوحش الله کز فروغ شمع ایوانت نهانهر شب از خجلت در این نیلی ثیات است آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۶