خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۱۴ - صفت کبابی
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دایم ز نظاره ی کبابیدارد دل زارم این خرابی
۲
یار از دل زار پر حسابستاوراق کباب ازین کتابست
۳
اشکم به شب سیاه هجرانچون اشک کباب دارد افغان
۴
تا کی گردد دل ستم کشاز غم چو کباب تر در آتش
صفحهٔ ۱ از ۲