خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۲۷ - صفت شعربافان
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تار نظاره، رشته ی جانافتاده بدست شعربافان
۲
دایم باشد دلم دران کوسرگشته دران به رنگ ماکو
۳
دل را گردید آشیانهتا رفت به شعرباف خانه
۴
در بار، قماش های تابانچون قوس و قزح کشیده الوان
صفحهٔ ۱ از ۲