خلوتی با سراج قمری
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نعل من از غمت در آتشدل سوخته بر دلم هر آتش
۲
نبود عجب ار چو آب گردداز خجلت روی تو تر آتش
۳
اندر خور چوب شد، که خود رابا روی تو داشت همبر آتش
۴
می بر لبِ چون مَی تو، گشته‌ستاندر دل جام و ساغر، آتش
صفحهٔ ۱ از ۲