خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنهار الا یار دلازار خدا رادر پا مفکن عهد و نگهدار وفا را
۲
ترسم که در او برتو رسد تیر گزندیآسایش خود بنگر و مشکن دل ما را
۳
یادت طرب انگیز و فراقت تعب آمیزعشقم چه خوش آمیخت بهم درد و دوا را
۴
از روی منت شرم و حیا این همه تا چندهر چند خود از روی تو شرم است حیا را
صفحهٔ ۱ از ۳