خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نیم پرده که برداشت روی زیبا رادرید پرده ی پرهیز پیر و برنا را
۲
ز صحن خیمه به صحرا شعاع طلعت دوستبرید از رخ خورشید مهر حربا را
۳
رساست قد صنوبر ولی کجا با ویکنند نسبت آن سرو ماه سیما را
۴
به دستیاری لعلش که شرم خاتم جمبه پای رفته ببین معجز مسیحا را
صفحهٔ ۱ از ۳