خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چنگ اگر کنم آن گیسوان پر خم راخطی به سر کشم این روزگار درهم را
۲
نداده عشق چنان عادتم به غم که دگرعوض کنم به دو صد عید یک محرم را
۳
هر آنکه حسن ترا آن نشاط و ناز افزودقرین عشق من آورد مرگ و ماتم را
۴
به خلوت دل و جان جای دادمش همه عمرمرا رواست که منت به سر نهم غم را
صفحهٔ ۱ از ۳