خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به سودای محبت رفت در پا جان مرانیست غم کآمد بحمدالله به سر جانان مرا
۲
تاگدای لعل شیرینت شدیم از یاد رفتحشمت اسکندر وسرچشمه ی حیوان مرا
۳
نیست برخاک درت با این سرشک تلخ و شورشوق جوی سلسبیل و روضه ی رضوان مرا
۴
گر به حشرم بی تو در فرخای جنت جا دهندشکر باشد به جان از گوشه ی زندان مرا
صفحهٔ ۱ از ۳