خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار من چو پی رقص از میان جهداچنان جهد که زعشقش دلم ز جان جهدا
۲
جهد ز ابرو ومژگانش غمزه ها به دلمچو تیر رستم دستان که ازکمان جهدا
۳
ز دل به دیده مرا خون ز دیده بر رخ منچنان که آب ز فواره ناگهان جهدا
۴
دلم ز طره اومی جهد به عارض اوچوبلبلی که ز سنبل به ارغوان جهدا
صفحهٔ ۱ از ۳