خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبرانی اگر ز درما رانیست ره بر در دگر ما را
۲
شکری کز تونیست باشد زهرزهر تو هست چون شکرما را
۳
ازگدایان خاکسار توایمپادشاهی دهی اگر ما را
۴
«گر توانی دلی به دست آور»مکن اینقدر خون جگر ما را
صفحهٔ ۱ از ۳