خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطا گفتم که زلفت مشک چین استسواد چشم مستت حور عین است
۲
تو دل خواهی، من از جان دست دارمکه در مهر وفا رسم این چنین است
۳
جفا خواهی، وفا خواهی بفرماکه کار نازنینان نازنین است
۴
چه گویم وصفت از شیرین دهانیکه سر روح با روح آفرین است
صفحهٔ ۱ از ۲