خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز سر زلف تو دل که راه ندارددر همه عالم کس این پناه ندارد
۲
سر که نیارم به کس ز خاک در تو استشاه نه شاه است اگر کلاه ندارد
۳
تا به خرابات چشم های تو ره بردشیخ دگر میل خانقاه ندارد
۴
تکیه به روی تو کرده زلف تو پس چیستکافر اگر در بهشت راه ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲