خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شام و سحر روی تو دیدن مزه داردگل ها ز گلستان تو چیدن مزه دارد
۲
در دام تو افتادن و تیری ز تو خوردندر پای تو بر خاک تپیدن مزه دارد
۳
گل گل عرق از روی نگارین چه لطیف استبر برگ سمن ژاله چکیدن مزه دارد
۴
دست تو گرفتن، سر زلف تو کشیدنوه وه! لب لعل تو گزیدن مزه دارد
صفحهٔ ۱ از ۳