خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسته‌ام باز، به پیمانهٔ می پیمان راتا ز پیمانهٔ می تازه کنم ایمان را
۲
جز دل من که زند، یک‌تنه بر آن خم زلفکس ندیده‌ست که گو لطمه زند چوگان را
۳
دل ربودی ز من و جان به تو خواهم دادنمنّت از بخت کشم چون بسپارم جان را
۴
دید تا چاه زنخدان تو را یوسف دلبرگزید از همه آفاق چه و زندان را
صفحهٔ ۱ از ۳