→ دیوان اشعاروفایی شوشتری
وفایی شوشتری
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱بسته‌ام باز، به پیمانهٔ می پیمان را←شمارهٔ ۲به روی خوب تو دیدیم روی خوب یزدان را←شمارهٔ ۳ساقی ز ماه چهره بر افکن نقاب را←شمارهٔ ۴به سر زلف تو گر جز تو مرا یاری هست←شمارهٔ ۵دل زاهدان فریبد لب لعل پر فریبت←شمارهٔ ۶ره از همه جا بسته ولی راه تو باز است←شمارهٔ ۷تاجر عشقم و عشق تو مرا، در بار است←شمارهٔ ۸گیرم نبود نای سرچنگ سلامت←شمارهٔ ۹تا که ابروی ترا، با مژگان ساخته‌اند←شمارهٔ ۱۰کسی گوی سعادت از میان بُرد←شمارهٔ ۱۱دل چو به زلفت اسیر دام بلا شد←شمارهٔ ۱۲لعل شکر افشانم گفتا نمکین باشد←شمارهٔ ۱۳ناظران رخت ای ماه مقیم حرمند←شمارهٔ ۱۴عشّاق اگر لقای ترا آرزو کنند←شمارهٔ ۱۵خطّت دمید و لعل تو مستور می شود←شمارهٔ ۱۶حُسنت چو عشق من همه ساعت فزون شود←شمارهٔ ۱۷گنه بر دل نهی آنگاه می گیری به تقصیرش←شمارهٔ ۱۸یکدم از زیر نقاب ای ماهرو بنما جبین←شمارهٔ ۱۹تا بدان زلف سیه دست تمنّا زده‌ایم←شمارهٔ ۲۰هر مثل کز دهنت ای بت زیبا زده‌ایم←شمارهٔ ۲۱از سر کوی تو هرگز به ملامت نروم←شمارهٔ ۲۲زهی علاقه که با تار زلف یار ببستم←شمارهٔ ۲۳سینه دریای من و لشگر غم امواجم←شمارهٔ ۲۴ما در این شهر گداییم و گدای خودتیم←شمارهٔ ۲۵فکنده زلف تو در کار دل هزار گره←شمارهٔ ۲۶خیل مژگان سیه کار نداری داری←