خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل شکر افشانم گفتا نمکین باشدگفتم نمکم گفتا حقّ نمک این باشد
۲
بخت من و زلفینش همرنگ همند، آرییکرنگی اگر باشد با، ماش همین باشد
۳
ماه من و گردون را، فرقی که بود این استکان ماه فلک امّا این ماه زمین باشد
۴
چون دختر رز، ما را خود پرده در افتادهبی پرده به ساغر، به تاپرده نشین باشد
صفحهٔ ۱ از ۲