خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۵ - عالم سعد، احمد مسعود
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیدگانی سهمگین کولنگ و بی هنجار شدبر ره هموار او خس رست و ناهموار شد
۲
وان دهان کز کوچکی نقطه پرگار بوداز فراخی باز همچون دایره پرگار شد
۳
زلف مشک افشان او بر ماه چون زنجیر بودریش شلعک کرد و زلفش پیشه چون زنار شد
۴
بر بناگوشی که رنگ او بچشم عاشقاندسته دسته گل نمودی پشته پشته خار شد
صفحهٔ ۱ از ۴