→ هزلیاتسوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - باز باد اندر فتادباز باد اندر فتاد این سرخ سر چیغوز را←شمارهٔ ۲ - ایام چو تو دلبر طناز نیابدرخ تازه چو تو هیچ دگر تاز نیابد←شمارهٔ ۳ - نور رخ تو قمر ندارد. . . ری دارم که خر ندارد←شمارهٔ ۴ - عاشقان پیش تو گر تحفه همه جان آرندتازبازان که ترا پیش گروگان آرند←شمارهٔ ۵ - عالم سعد، احمد مسعودشیدگانی سهمگین کولنگ و بی هنجار شد←شمارهٔ ۶ - ای کودکان. . . ر من ای کودکان ز کار فرو ماند←شمارهٔ ۷ - چه باید کردمرا کر بدر . . . ن یار باید کرد←شمارهٔ ۸ - پسر عبدای مرز تو اندر خور . . . ر پسر عبد←شمارهٔ ۹ - آن شب که مرا بود می وصل به کف برامروز منم . . . ر و خدو کرده به کف بر←شمارهٔ ۱۰ - سوزنیمسوزنیم، مرد باندازه . . . ر←شمارهٔ ۱۱ - سوزنیمسوزنیم، موم دل و خاره . . . ر←شمارهٔ ۱۲سوزنیم مرد باندام . . . ر←شمارهٔ ۱۳ - رای بر آنست که بیرون زنمسوزنیم، مرد گرانمایه . . . ر←شمارهٔ ۱۴یاقوتی کبیر فروش کباده خر←شمارهٔ ۱۵ - جواب شعر شرفمنم کلوخ خر افشار کنگ خشک سپوز←شمارهٔ ۱۶ - ابوالعباس ترشرویبخواهم گفت وصف سرخ کناس←شمارهٔ ۱۷ - ریش دلبرتاختن آورد بر بتان ختن ریش←شمارهٔ ۱۸ - تاختن آورد بر بتان ختن ریشای بهمه تن گناه کرده، مکن ریش←شمارهٔ ۱۹ - ای شادی روزی که برآری پسرا ریشزنهار به هش باش که ناری پسرا ریش←شمارهٔ ۲۰ - شنیدست از کسی کز سنگ سیم آید همی بیرونبه چشمِ عاشقان آید، سُرینِ گِردِ گلرنگش←شمارهٔ ۲۱ - ای بلبل خیل تو طربناکای سرخ سطبر سخت رگناک←شمارهٔ ۲۲ - این غم عشق به پیرانه زیاری جستمای پسر تا بمیان پای تو در نگریستم←شمارهٔ ۲۳ - منم که روح علوم زمانه را بدنممنم که از سر حمدان عقیق در یمنم←شمارهٔ ۲۴ - هرچند که از عشق تو در کوی ملامیمهرچند که گنگیم و کلوکیم و لکامیم←شمارهٔ ۲۵ - صنما تا به کف عشوه عشق تو دریمای سنایی تو کجایی که به خون تو دریم←شمارهٔ ۲۶ - جلال الدین کیست؟ز سیم ساده یکی کوه دیده ام بدو نیم←شمارهٔ ۲۷ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم←شمارهٔ ۲۸ - ای سنائی بیاای سنائی بیا و قد خم کن←شمارهٔ ۲۹ - آخر چه هست این؟ای خصلت تو هشتن، آخر چه خصالست این←شمارهٔ ۳۰ - ای سنائی دم در این عالم قلندروار زنای پسر ریش آوریدی گل کش و دیوار زن←شمارهٔ ۳۱ - مرا عشقت بنامیزد بدان سان پرورید ای جانچو زآب روی تو ریش چو آتش بردمید ای جان←شمارهٔ ۳۲ - کودکان تنگ قبااین کودکان تنگ قبای فراخ . . . ن←شمارهٔ ۳۳ای رسیده شبی بگازه من←شمارهٔ ۳۴ - تا سر من همی بود بر دوش. . . ن ترک من، آن بت سیمین←شمارهٔ ۳۵ - ای گشته ز تابش و صفای توسهل است سنائیا سنای تو←شمارهٔ ۳۶ - روز از ما بگریختشمس برگشت ز چرخ، همچو زرین طبقو←شمارهٔ ۳۷ - گره زده سر زلفین دلگشای که چهخوره شده بمیان پای من بپای که چه←شمارهٔ ۳۸ - دوش در خواب ترا دیدمریش با دوش رسید از بن گوش ای گنده←شمارهٔ ۳۹ - عقل و جانم برد شوخی آفتی بتیاره ایتاز بازم ایر من در . . . ن هر زن باره‌ای←شمارهٔ ۴۰ - ای راه ترا دلیل مردیای مرز ترا دریده مردی←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←