خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه آن آمد که شب برخوری شلغم زنیوز کرم نانی گرت باشد مرآنرا هم زنی
۲
روز در هیزم چدن باشی بصحرا تا بشبآتش اندر دیگ شلغم گر زنی محکم زنی
۳
خلق را از خوردن هر خوردنی بدخو مکنچون تو شلغم خواره ای، آن به که بر شلغم زنی
صفحهٔ ۱ از ۱