خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرزه کمر نبسته‌ام کینة روزگار رایاور خویش کرده‌ام صاحب ذوالفقار را
۲
بیم خزان چه می‌کند در چمن امید منمن که به اشک آتشین آب دهم بهار را
۳
ما و امید سجدة خاک دری که تا ابدسرمة وعده می‌دهد دیدة انتظار را
۴
سینه به داغ دل دهم، در غم عشق تا به کیدر شکنم به کام دل حسرت لاله‌زار را
صفحهٔ ۱ از ۲