خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خداوندا بشوی از گرد بدنامی جبینم رانگه دار از سر دست سخن چین آستینم را
۲
مرا چون شمع جا در مجلس صافی ضمیران دهچراغ انجمن گردان زبان آتشینم را
۳
به بزم می پرستان ساغر می سرمه دان گرددز شادابی لبالب کن دل اندوهگینم را
۴
ز خوان منعمان محروم سایل بر نمی گرددمکن از خرمن خود دور دست خوشه چینم را
صفحهٔ ۱ از ۲