خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مده چون بوالهوس در سینه جا عشق مجازی رامکن با معصیت آلوده دامان نمازی را
۲
به جای سبزه از خاک چمن بادام سر بر زدبه نرگس چشم شوخ او نمود این سحر سازی را
۳
ز برق صبح صادق شمع خاکسترنشین گرددبه پیش پای خاری ها بود گردن فرازی را
۴
کشد هر صبح در آغوش جان خورشید شبنم رابه خوبان می نماید شیوه عاشق نوازی را
صفحهٔ ۱ از ۳