خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ازلی ذات از عیوب مبراای ز صفات تو هستی آمده پیدا
۲
بهر ظهور کمال نور صفاتتکرده کمال ظهور در همه اشیا
۳
کی تو نهان بودهٔی زدیده که باشداز در و دیوار جلوهٔ تو هویدا
۴
جز تو که از چوب میوهها بنمایدجز تو که آرد ز خاک لاله حمرا
صفحهٔ ۱ از ۳