خلوتی با طغرای مشهدی

شمارهٔ ۹

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر استدر کشت فلک به بینوایی سمراست

چون خوشه اگر به دانه ای چند رسدهر دانه ز دانه دگر خردتر است

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور