خلوتی با طغرای مشهدی

شمارهٔ ۱۰

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

آسوده بود دلم ز ویرانه خودبی تاب شوم برون ز کاشانه خود

ایام به روی آتشم جای دهدگر همچو کمان برآیم از خانه خود

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور