خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز و گوی جلوه مالک رقاب راتا همچو ماه اسیر کند آفتاب را
۲
آن چشم مست ساقی آشفتگان بس استدر شیشه ریز از قدح امشب شراب را
۳
کو سنگ بی‌مروت هجران که بشکنداین شیشه‌های وصل پر از زر ناب را
۴
عصمت نقاب بر رخش افکند حسن شوخگم ساخت در تجلی اول نقاب را
صفحهٔ ۱ از ۲