→ دیوان اشعارفصیحی هروی
فصیحی هروی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱برقیم ولی رنجه نسازیم گیا را←شمارهٔ ۲گرفت گریه ما کوه و دشت و صحرا را←شمارهٔ ۳برخیز و گوی جلوه مالک رقاب را←شمارهٔ ۴خدایا روزی این خود‌پرستان ساز جنت را←شمارهٔ ۵چو آفتاب کند تاب شرم ماه ترا←شمارهٔ ۶سرمه کوری کشیدم دیده تحقیق را←شمارهٔ ۷آن قطره‌ام که بحر به دور افکند مرا←شمارهٔ ۸باز عشق آمد که آراید گلستان مرا←شمارهٔ ۹جنونی کو که سرگردان کنم در دیده طوفان را←شمارهٔ ۱۰بردیم باز بر سر نظاره دیده را←شمارهٔ ۱۱به صبوری بفریبم دل شیدایی را←شمارهٔ ۱۲هنوز شعله‌فشانست آه حسرت ما←شمارهٔ ۱۳عشق کرم آموز در‌آمد ز در ما←شمارهٔ ۱۴پامال ترکتاز خزان شد بهار ما←شمارهٔ ۱۵شبی که هجر بپرداخت از تو منزل ما←شمارهٔ ۱۶آشفته‌تر از ماست بسی انجمن ما←شمارهٔ ۱۷چون شعله پرتب است درون و برون ما←شمارهٔ ۱۸باز دل در موج تبخال از تب حرمان کیست←شمارهٔ ۱۹باز دل بر در غم طرح محبت انداخت←شمارهٔ ۲۰عندلیب عشق را جز ناله‌های زار نیست←شمارهٔ ۲۱خاکستر این سوخته را باز توان سوخت←شمارهٔ ۲۲امشب از شعله آهم جگر غم می‌سوخت←شمارهٔ ۲۳ستم ز نرگس مستت ستمگری آموخت←شمارهٔ ۲۴ساقی که می خود همه در جام شمار ریخت←شمارهٔ ۲۵شناخت ذوق بهار آنکه گل به دامان ریخت←شمارهٔ ۲۶چه آبروی که آن رانه عشق روی تو ریخت←شمارهٔ ۲۷هجر تو جزو اول دیوان محنتست←شمارهٔ ۲۸بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است←شمارهٔ ۲۹چون عدم از بر عالم برخاست←شمارهٔ ۳۰کی ز ماتمخانه ما دود افغان برنخاست←شمارهٔ ۳۱کارم چو زلف یار پریشان و در هم است←شمارهٔ ۳۲ناله رازی‌ست که در سینه نهفتن ستم است←شمارهٔ ۳۳هزار گل ز جگر در کنار خنده ماست←شمارهٔ ۳۴باز جانم دوزخ آشام از غم غمخوار تست←شمارهٔ ۳۵امشب از دولت دیدار تو عید نظرست←شمارهٔ ۳۶ما و من برلب مرغان چمن بسیارست←شمارهٔ ۳۷عالم ز ما تهی و ز افغان ما پرست←شمارهٔ ۳۸ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست←شمارهٔ ۳۹بی روی او نظاره ز چشمم برون نشست←شمارهٔ ۴۰وفای عهد ز خوبان عهد ما غلط‌ست←
۱ از ۶صفحهٔ بعد ←