خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مذهب ما هر چه بجز دوست حرامستگر خود همه ذوق طلب اوست حرامست
۲
لاف چمن‌آرایی غم بلبل ما رابی‌ناله به تن گر همه یک موست حرامست
۳
نظاره هر دیده که پرورده به خون نیستز آن دیده تماشای رخ دوست حرامست
۴
بر شیفته تابش خورشید محبتگر سایه آن قامت دلجوست حرامست
صفحهٔ ۱ از ۲