خلوتی با وحشی بافقی
بخش ۴۰ - نازل شدن شیرین به دلجویی فرهاد مسکین در دامنهٔ کوه بیستون
فرهاد و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نازل شد به فرش سبزه چون گلبه گل افشاند زلف همچو سنبل
۲
بر خود خواند آن آواره دل رابرایش نرم کرد آن خاره دل را
۳
نشاندش رو به روی و پرده برداشتکه دیدش کام خشک و چشم تر داشت
۴
به ساقی گفت آن مینای می کونشاط محفل جمشید و کی کو
صفحهٔ ۱ از ۱۰