خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گشته جهان و دیده دامش راصد بار خریده مر دلامش را
۲
بر لفظ زمانه هر شبانروزیبسیار شنوده‌ای کلامش را
۳
گفته‌است تو را که «بی مقامم من»تا چند کنی طلب مقامش را؟
۴
بارنده به دوستان و یاران برنم نیست غم است مر غمامش را
صفحهٔ ۱ از ۹