خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این جهان خواب است، خواب، ای پور بابشاد چون باشی بدین آشفته خواب؟
۲
روشنی‌یْ چشم مرا خوش خوش ببردروشنیش، ای روشنائی‌یْ چشم باب
۳
تاب و نور از روی من می‌برد ماهتاب و نورش گشت یکسر پیچ و تاب
۴
پیچ و تابش نور و تاب از من ببردتا بماندم تافته بی‌نور و تاب
صفحهٔ ۱ از ۹