خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجز صبا ز که جویم نشان دلبر خویشمن شکسته چو محرومم از صنوبر خویش
۲
نشانده ام به لب جویبار دیده کنونخیال قامت شمشاد سایه پرور خویش
۳
به غیر کوی تو دیگر کجا برم ای دوستلبان خشک و رخ زرد و دیده تر خویش
۴
بگفتمش بنویسم غمی به او دل گفتمگر روان چو قلم بگذری تو از سر خویش
صفحهٔ ۱ از ۲