خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بود با من به صلح و گر به جنگرو نگرداند دل از وی هیچ ... نگ
۲
بعد ازین ناموس را یکسان کنمراست ناید عشق چون با نام و ننگ
۳
زاهدا دست از من مسکین بشوطشت من افتاد از بام این درنگ
۴
با لب او قند دعوی می کندکله او را فرو کوبی به سنگ
صفحهٔ ۱ از ۲