خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا، به کی خورد بباید غم دانائی راتا، به کی پیشه توان کرد شکیبائی را
۲
نزد ارباب بصر لاف ز بینائی زنپیش اعمی چه کنی دعوی بینائی را
۳
ملک اسکندر و دارائی دارا چون شد؟باش درویش و مکش زحمت دارائی را
۴
جز، به زنجیر سر زلف تو گشتن پابستچاره نبود دل دیوانه شیدائی را
صفحهٔ ۱ از ۴