خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مدعی از سر ننهی این من و ما رابگذر تو از این دعوی بیهوده خدا را
۲
گر عزت و عزلت بود و علم و قناعتاز شاهی عالم نبود فرق گدا را
۳
سرداری و سرکاری عالم همه از ماستکس با سر وپا نیست من بی سر و پا را
۴
یکسان بر دلدار بود شاه و گدا، زانکیکسان نگرد شمس و قمر را و سما را
صفحهٔ ۱ از ۳