خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زبان چرب جانا بنواز جان ما رابه سلام خشک خوش کن دل ناتوان ما را
۲
ز میان برآر دستی مگر از میانجیِ توبه کران برد زمانه غم بی‌کران ما را
۳
به دو چشم آهوی تو که به دولت تو گردونهمه عَبْدُهُ نویسد سگِ پاسبان ما را
۴
ز پی عَماری تو چه روان کنیم مرکبچو رکیب تو روان شد چه محل روان ما را
صفحهٔ ۱ از ۲