خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سر کرشمه از دل خبری فرست ما رابه بهای جان از آن لب شکری فرست ما را
۲
به غلامی تو ما را به جهان خبر برآمدگرهی ز زلف کم کن، کمری فرست ما را
۳
به بهانهٔ حدیثی بگشای لعل نوشینبه خراج هر دو عالم، گهری فرست ما را
۴
به دو چشم تو که از جان اثری نماند با ماز نسیم جانفزایت، اثری فرست ما را
صفحهٔ ۱ از ۲