خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر به عدم درنه و یاران طلببوی وفا خواهی ازیشان طلب
۲
بر سر عالم شو و هم جنس جویدر تک دریا رو و مرجان طلب
۳
مرکز خاکی نبوَد جای تومرتبهٔ گنبد گردان طلب
۴
مائدهٔ جان چو نهی در میانجان به میانجی نِه و مهمان طلب
صفحهٔ ۱ از ۴