خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون کعبهٔ وصل تو مقامست صفا رادر قبله خود آ، تا بپرستیم خدا را
۲
چون غنچه کسی یافت هوای سر کویتکاندر دل تنگش نبود راه هوا را
۳
تو تازه بهاری و به سودای تو چون گلما زر به در آورده ز دل تازه بها را
۴
با مشک خطا نسبت زلف تو خطا رفتخط در کشم از خط تو این خط خطا را
صفحهٔ ۱ از ۲