خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به کرشمه کژ کنی، طرف کلاه خویش راقبلهٔ عالمی کنی، روی چو ماه خویش را
۲
چرخ کلاه آفتاب، از سر رشک بفکندگر تو به چرخ بر زنی، عکس کلاه خویش را
۳
از پی آنکه تا مگر، اسب تو پی بر او نهدخاک در تو کرده‌ام، روی چو کاه خویش را
۴
شاه پری‌رخان تویی، ما همه خیل عشق توهیچ غمی نمی‌خوری، خیل و سپاه خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳