خلوتی با صفی علیشاه
۴- آیات ۱۵ تا ۲۱
۲۴- سوره النور
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْوٰاهِکُمْ مٰا لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اَللّٰهِ عَظِیمٌ (۱۵) وَ لَوْ لاٰ إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مٰا یَکُونُ لَنٰا أَنْ نَتَکَلَّمَ بِهٰذٰا سُبْحٰانَکَ هٰذٰا بُهْتٰانٌ عَظِیمٌ (۱۶) یَعِظُکُمُ اَللّٰهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۱۷) وَ یُبَیِّنُ اَللّٰهُ لَکُمُ اَلْآیٰاتِ وَ اَللّٰهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ (۱۸) إِنَّ اَلَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ اَلْفٰاحِشَةُ فِی اَلَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذٰابٌ أَلِیمٌ فِی اَلدُّنْیٰا وَ اَلْآخِرَةِ وَ اَللّٰهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ (۱۹) وَ لَوْ لاٰ فَضْلُ اَللّٰهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اَللّٰهَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ (۲۰) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا لاٰ تَتَّبِعُوا خُطُوٰاتِ اَلشَّیْطٰانِ وَ مَنْ یَتَّبِعْ خُطُوٰاتِ اَلشَّیْطٰانِ فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشٰاءِ وَ اَلْمُنْکَرِ وَ لَوْ لاٰ فَضْلُ اَللّٰهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ مٰا زَکیٰ مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لٰکِنَّ اَللّٰهَ یُزَکِّی مَنْ یَشٰاءُ وَ اَللّٰهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۲۱)
۲
هنگامی که فرا می‌گرفتند آن را بزبانهاتان و می‌گفتید بدهنهاتان آنچه نیست مر شما را بآن دانشی مپندارید آن را سهل و آن نزد خداوند (گناهی) بزرگ است (۱۵) و چرا وقتی که شنیدید آن را نگفتید نباشد مر ما را که سخن گوئیم باین منزهی تو این بهتانیست بزرگ (۱۶) پند می‌دهد شما را خدا مبادا که عود کنید بمانند آن هرگز اگر هستید گروندگان (۱۷) و بیان می‌کند خدا برای شما آیتها را و خدا دانای درست کار است (۱۸) بدرستی که آنان که دوست دارند که فاش شود نسبت زشتکاری در آنان که ایمان آوردند مر ایشان راست عذابی پر درد در دنیا و آخرت و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید (۱۹) و اگر نبود تفضل خدا بر شما و رحمتش و بدرستی که خدا مهربان رحیم است (۲۰) ای آن کسانی که گرویدید پیرو مشوید گامهای شیاطین را و کسی که پیروی کند گامهای شیاطین را پس بدرستی که او امر می‌کند بکار زشت و ناپسند و اگر نبود فضل خدا بر شما و رحمتش پاک نمی‌شد از شما هیچ‌کس هرگز و لیکن خدا پاک می‌گرداند آن را که می‌خواهد و خدا شنوای داناست (۲۱)
۳
آن زمان که برگرفتند آن سخنبر زبان و گفتشان بُد بر دهن
۴
آنچه نی علمی بر آن می داشتیدوآن سخن را سهل می پنداشتید
صفحهٔ ۱ از ۶