خلوتی با صفی علیشاه
۵- آیات ۲۲ تا ۲۶
۲۴- سوره النور
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وَ لاٰ یَأْتَلِ أُولُوا اَلْفَضْلِ مِنْکُمْ وَ اَلسَّعَةِ أَنْ یُؤْتُوا أُولِی اَلْقُرْبیٰ وَ اَلْمَسٰاکِینَ وَ اَلْمُهٰاجِرِینَ فِی سَبِیلِ اَللّٰهِ وَ لْیَعْفُوا وَ لْیَصْفَحُوا أَ لاٰ تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اَللّٰهُ لَکُمْ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۲۲) إِنَّ اَلَّذِینَ یَرْمُونَ اَلْمُحْصَنٰاتِ اَلْغٰافِلاٰتِ اَلْمُؤْمِنٰاتِ لُعِنُوا فِی اَلدُّنْیٰا وَ اَلْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذٰابٌ عَظِیمٌ (۲۳) یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَیْدِیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِمٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ (۲۴) یَوْمَئِذٍ یُوَفِّیهِمُ اَللّٰهُ دِینَهُمُ اَلْحَقَّ وَ یَعْلَمُونَ أَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْحَقُّ اَلْمُبِینُ (۲۵) اَلْخَبِیثٰاتُ لِلْخَبِیثِینَ وَ اَلْخَبِیثُونَ لِلْخَبِیثٰاتِ وَ اَلطَّیِّبٰاتُ لِلطَّیِّبِینَ وَ اَلطَّیِّبُونَ لِلطَّیِّبٰاتِ أُولٰئِکَ مُبَرَّؤُنَ مِمّٰا یَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ (۲۶)
۲
و باید سوگند نخورند صاحبان افزونی از شما و توانگری ندهند بصاحبان قرابت و درماندگان و هجرت‌کنندگان در راه خدا و باید که درگذرید و عفو کنند آیا دوست نمی‌دارید که بیامرزد خدا شما و خدا آمرزنده مهربانست (۲۲) بدرستی که آنان که نسبت زنا می‌دهند بزنان عفیفه بیخبر گروندگان لعنت کرده شدند در دنیا و آخرت و از برای ایشانست عذابی بزرگ (۲۳) روزی که گواهی دهند بر ایشان زبانهاشان و دستهاشان و پاهاشان بآنچه بودند که می‌کردند (۲۴) روزی چنین تمام می‌دهد ایشان را خدا جزاشان که حق است و می‌دانند که خدا اوست حق آشکار (۲۵) پلیدها برای پلیدانست و پلیدان برای پلیدهاست و پاکیزه‌ها برای پاکانست و پاکان برای پاکیزه‌ها آن گروه منزه‌اند از آنچه می‌گویند مر ایشان راست آمرزش و روزی خوب (۲۶)
۳
باید آنکه صاحبان فضل و حالکه فزونند از حسب وز ملک و مال
۴
نی خورند ایشان قسم بر بینشاننفقه تا ندهند بر خویشانشان
صفحهٔ ۱ از ۷