خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی که یار گذارد قدم بخانهٔ ماسزد که کعبه شود سنگ آستانهٔ ما
۲
سزد که دعوی همسایگی به مور کنیمکه صحن خانهٔ خلق است بام خانهٔ ما
۳
درین بهار که با سبزه دام همرنگ استچو تخم مرغ نگردید سبز دانهٔ ما
۴
دل از خیال گره های زلف یار پر استگهر ز مهرهٔ مار است در خزانهٔ ما
صفحهٔ ۱ از ۲