خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
۲
نهفته است رخسار خود را بهشتمگر از جمال تو شرمنده شد
۳
جمال تو اقبال جاوید داشتاز آن دولت عشق پاینده شد
۴
مگو زلف و رخسار ما را که دیدشبی بود و برقی درخشنده شد
صفحهٔ ۱ از ۴