خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم زلفت پریشان در دل دیوانه میگرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه میگردد
۲
نظر بر خط سبزت هر که را افتاد میگویدبه گرد آتش این هندو چه بیباکانه میگردد
۳
نوشته خط سبزی ساقی ما بر لب ساغرکه هر کس بو کند این غنچه را دیوانه میگردد
۴
هوای ساغر زرین به گوش ذره میگویدکز این ساغر سر چرخش به یک پیمانه میگردد
صفحهٔ ۱ از ۳