خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد
۲
جام می در نظرم چون گل شاداب نمودنگهم باز به آن گلشن بیخار افتاد
۳
شکر و صد شکر که در حلقهٔ مستان جنونشور دیوانگیم باز به پرگار افتاد
۴
گرمی مغبچه نازم که به افسون لبشآب آتش شد و برجان خریدار افتاد
صفحهٔ ۱ از ۳