خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طومار عمر چند کنم سال و ماه راکو باده تا به عرش زنم بارگاه را
۲
ساقی بیا که مانده به زندان حیرتمدور فلک ز شش جهتم بسته راه را
۳
بر ساغر بلور می لعل‌فام ریزتا مشتری نظر نکند مهر و ماه را
۴
عشاق را چه حالت پروای کفر و دینعشق آتشی‌ست میکده و خانقاه را
صفحهٔ ۱ از ۳