خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی کیمیایی طور ده مشت گل ما رانظرگاه تجلی کن سویدای دل ما را
۲
ز برق آه عالم‌سوز، شمع ناله روشن کنبه بال شعله پرواز سمندر ده دل ما را
۳
نمک‌پرورده شور قیامت کن لب زخممز خون سیراب جرأت ساز تیغ قاتل ما را
۴
چه حسن عالم‌افروزی است کز یکمه و خورشید شد پروانه شمع محفل ما را
صفحهٔ ۱ از ۲