خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بفکند سایه از خط به سر آن عذار ما رابود آفتاب گردان خط سبز یار ما را
۲
چو شهاب آه مژگان زده بر ستاره پهلوبه فلک کشیده امشب دل داغدار ما را
۳
همه دم ز چرخ نالان شب انتظار باشدبه طریق وقت و ساعت دل بی‌قرار ما را
۴
مژه‌ها ز قطره‌ی خون به نظر کلاله بندندکه قماش حسنت آورده به روی کار ما را
صفحهٔ ۱ از ۳